വർണ്ണ വിവേചന ചിന്താഗതിയുടെ രക്തസാക്ഷി..

1944-ൽ സൗത്ത് കരോലിനയിൽ 14 വയസ്സുകാരനായ ജോർജ്ജ് സ്റ്റിന്നി ജൂനിയറിനെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയനാക്കി.

 വെറും 95 പൗണ്ട് മാത്രം ഭാരമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാരീരികവലിപ്പം വളരെ കുറവായിരുന്നതിനാൽ, ഇലക്ട്രിക് ചെയറിൽ ഇരുത്തുമ്പോൾ ഉയരം കൂട്ടാനായി കാവൽക്കാർക്ക് ഒരു ബൈബിൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വന്നു.

രണ്ട് പെൺകുട്ടികളെ കൊലപ്പെടുത്തിയെന്ന കുറ്റത്തിനാണ് അദ്ദേഹത്തെ ശിക്ഷിച്ചത്. വിചാരണ നടപടികൾ ആകെ രണ്ട് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് പൂർത്തിയായി. ഭൗതികമായ തെളിവുകളോ സാക്ഷികളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; കോടതി നിയോഗിച്ച അഭിഭാഷകൻ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി വാദിക്കാൻ ഒരാളെപ്പോലും വിളിച്ചുവരുത്തിയില്ല. ആ കുട്ടിയെ ശിക്ഷിക്കാൻ ജൂറിക്ക് വേണ്ടിവന്നത് വെറും പത്ത് മിനിറ്റ് മാത്രമാണ്. മാതാപിതാക്കളോ അഭിഭാഷകനോ ഇല്ലാതിരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം കുറ്റം പൂർണ്ണമായും സമ്മതിച്ചുവെന്നായിരുന്നു പതിറ്റാണ്ടുകളോളം ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്.

താന്‍ നിരപരാധിയാണെന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടാണ് ജോർജ്ജ് മരണത്തിലേക്ക് നടന്നത്. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഒരു ദുരന്തമെന്ന നിലയിൽ ആ കേസ് എന്നെന്നേക്കുമായി അടച്ചുപൂട്ടപ്പെട്ടതായി തോന്നി. എന്നാൽ 70 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, സ്വതന്ത്ര അന്വേഷകരും ഒരു പുതിയ ജഡ്ജിയും പൊടിപിടിച്ചുകിടന്ന ആ പഴയ രേഖകൾ വീണ്ടും പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പ്രാദേശിക പോലീസ് മേധാവിയുടെ പഴയ കുറിപ്പുകളിൽ നിന്ന് അവർ കണ്ടെത്തിയത് വെറുമൊരു പിശകായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, എല്ലാവരുടെയും കൺമുന്നിൽത്തന്നെ മറഞ്ഞിരുന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു സത്യമായിരുന്നു അത്.

" കൊലപാതകത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച ഇരുമ്പ് കമ്പി ( കൊലപാതക ആയുധം ) വെറും 43 കിലോഗ്രാം ( 95 പൗണ്ട് ) ഭാരമുള്ള ഒരു ബാലന് എടുത്തുയർത്താൻ സാധിക്കാത്തതാണ് "

ഈ ഗുരുതര പിഴവ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ കോടതി 2014 ൽ ജോർജ്ജ് സ്റ്റിന്നി ജൂനിയറിനെ ചെയ്യാത്ത കുറ്റത്തിന് ആണ് ശിക്ഷിച്ചത് എന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് നിരപരാധിയെന്ന് വിധിയെഴുതി.. 

അപ്പോഴും കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരോടുള്ള വെറുപ്പുളമാക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രവർത്തിയാണ് ജഡ്ജിയും കാണിച്ചത്. നിരപരാധി എന്ന വിധി എഴുതുമ്പോൾ ആ കുടുംബത്തിന് ലഭിക്കേണ്ടിയിരുന്ന നഷ്ടപരിഹാരത്തുക കോടതി മനപ്പൂർവ്വം വിട്ടുകളഞ്ഞു.